Spis treści
Kontrola powierzchni spoin jest niezbędna w przypadku suwnic, suwnic bramowych, żurawi wysięgnikowych i innych konstrukcji stalowych. Badania magnetyczno-proszkowe (MT) i penetracyjne (PT) to dwie powszechnie stosowane metody. Badanie MT opiera się na polu magnetycznym, a badanie PT – na działaniu kapilarnym. Badanie MT jest ograniczone do materiałów ferromagnetycznych, podczas gdy badanie PT nie ma wymogu dotyczącego materiału magnetycznego. Wybór niewłaściwej metody może spowodować niewykrycie wady.

Obie metody pozwalają na wykrycie wad powierzchniowych, ale zakresy ich wykrywania i wymagania materiałowe są różne.
| Porównanie | Badanie magnetyczno-proszkowe (MT) | Testy penetracyjne (PT) |
|---|---|---|
| Zasięg wykrywania | Wady powierzchniowe i bliskie powierzchni | Tylko wady powierzchniowe |
| Materiały stosowane | Materiały ferromagnetyczne, takie jak stal węglowa, stal niskostopowa oraz stal nierdzewna martenzytyczna lub ferrytyczna | Materiały nieporowate, w tym stal nierdzewna, aluminium, miedź, ceramika, tworzywa sztuczne, stal węglowa i stal niskostopowa |
| Wady wewnętrzne | Nie można ich wykryć | Nie można ich wykryć |
| Typowe wady | Pęknięcia powierzchniowe, pęknięcia przypowierzchniowe, zakładki i szwy | Pęknięcia powierzchniowe, porowatość i brak otwartego połączenia |
Mówiąc prościej, MT może wykrywać defekty znajdujące się w niewielkiej odległości pod powierzchnią, ale tylko w materiałach ferromagnetycznych. PT wykrywa jedynie defekty związane z powierzchnią, ale może być stosowana w szerszym zakresie materiałów.
Uwaga: Głębokość detekcji bliskiej powierzchni metodą MT jest powszechnie rozumiana jako około 1–2 mm pod powierzchnią. Rzeczywista głębokość zależy od metody namagnesowania i rozmiaru defektu i nie ma jednej, jednolitej definicji krajowej. Obowiązująca procedura kontroli powinna mieć zastosowanie. Głębsze defekty należy badać metodą UT lub RT.
Podczas namagnesowania materiału ferromagnetycznego strumień magnetyczny przemieszcza się przez niego w określonym kierunku. Jeśli na powierzchni lub w jej pobliżu występuje pęknięcie, por lub inny defekt, strumień ulega zagięciu i wydostaje się z materiału, tworząc pole nieszczelności. Cząsteczki magnetyczne gromadzą się w polu nieszczelności i ujawniają lokalizację defektu.
Jeśli defekt jest równoległy do strumienia magnetycznego, pole rozproszenia może być zbyt słabe, aby dać wyraźne wskazanie. Dlatego MT zazwyczaj wykorzystuje dwa wzajemnie prostopadłe kierunki namagnesowania. W przypadku spoin dźwigowych, metoda jarzma jest powszechnie stosowana raz wzdłuż spoiny i raz w poprzek. Jarzmo poprzeczne może również pomóc w pokryciu defektów w różnych orientacjach.

W PT penetrant jest nakładany na powierzchnię przedmiotu obrabianego i wnika w ubytki powierzchniowe poprzez działanie kapilarne. Nadmiar penetrantu jest następnie usuwany, a następnie nakładany jest wywoływacz. Penetrator wewnątrz defektu jest wciągany z powrotem na powierzchnię, tworząc widoczne oznaki.
Wada musi być widoczna na powierzchni. Jeśli pęknięcie jest zablokowane przez osad tlenkowy, żużel spawalniczy, farbę lub inne zanieczyszczenia, penetrant nie może się przedostać, a badanie metodą PT może nie być w stanie go wykryć.
Stal węglowa i stal niskostopowa, taka jak Q235, Q355 i Q390, są ferromagnetyczne i można je badać metodą MT. Stal nierdzewna austenityczna, w tym seria 304 i 316, a także aluminium, miedź i tytan, są nieferromagnetyczne i nie można ich badać metodą MT.
Badanie PT nie wymaga materiałów magnetycznych, ale powierzchnia musi być nieporowata. PT umożliwia badanie stali nierdzewnej, aluminium, miedzi, ceramiki, tworzyw sztucznych, stali węglowej i stali niskostopowej. Materiały porowate, takie jak żeliwo i elementy wykonane metodą metalurgii proszków, są zazwyczaj nieodpowiednie, ponieważ penetrant może wnikać w pory i powodować fałszywe wskazania.
Zgodnie z klauzulą 8.2.6 normy GB 50661-2011, materiały ferromagnetyczne powinny być poddawane badaniom magnetyczno-proszkowym w celu wykrycia niedoskonałości powierzchni. W przypadku braku możliwości zastosowania metody MT, należy zastosować badanie penetracyjne. W przypadku typowych konstrukcji suwnic i dźwigów hutniczych, metoda MT jest zazwyczaj pierwszym wyborem dla spoin ze stali węglowej i niskostopowej, natomiast metoda PT jest stosowana do spoin ze stali nierdzewnej austenitycznej i konstrukcji aluminiowych.
| Porównanie | Badanie magnetyczno-proszkowe (MT) | Testy penetracyjne (PT) |
|---|---|---|
| Prędkość inspekcji | Szybkie i odpowiednie do kontroli partii | Wolniej, ponieważ penetracja, czyszczenie i rozwój zajmują czas |
| Wrażliwość | Wysoka wrażliwość na pęknięcia powierzchniowe i podpowierzchniowe | Wysoka wrażliwość na defekty powierzchniowe |
| Koszt | Zwykle niższy | Koszt materiałów eksploatacyjnych do penetrantu i wywoływacza |
| Wymagania dotyczące powierzchni | Należy usunąć olej, rdzę i odpryski spawalnicze | Powierzchnia musi być czysta, sucha i wolna od powłok |
| Leczenie pokontrolne | Może być konieczne rozmagnesowanie i czyszczenie | Pozostałości penetranta i wywoływacza należy usunąć |
| Ograniczenia | Tylko materiały ferromagnetyczne; wady o niekorzystnych orientacjach mogą zostać przeoczone | Tylko wady powierzchniowe; nieodpowiednie dla materiałów porowatych |

Nie są. MT jest ograniczone do materiałów ferromagnetycznych, podczas gdy PT jest wrażliwy tylko na defekty powierzchniowe.
Nie jest to możliwe. Defekty powierzchniowe są zazwyczaj badane metodą MT, natomiast głębsze defekty wewnętrzne powinny być badane metodą UT lub RT.
Niekoniecznie. PT może być bardzo czuły na pęknięcia powierzchniowe, podczas gdy MT może również ujawnić defekty przypowierzchniowe. Rzeczywisty wynik zależy od procedury, stanu powierzchni i charakterystyki defektu.
Nie. Badania MT i PT nie zastępują kontroli wewnętrznej. Porowatość wewnętrzną, wtrącenia żużla, brak przetopu i pęknięcia wewnętrzne należy zbadać metodą UT lub RT.
Gatunek ma znaczenie. Austenityczna stal nierdzewna serii 304 i 316 jest generalnie nieferromagnetyczna i powinna być poddana badaniu PT. Martenzytyczna stal nierdzewna serii 410 i 420 oraz ferrytyczna stal nierdzewna serii 430 są ferromagnetyczne i mogą być poddane badaniu MT. Duplexowa stal nierdzewna 2205 również wykazuje pewną reakcję magnetyczną, ale jej wrażliwość jest generalnie niższa niż stali węglowej. Nie należy przypisywać stali nierdzewnej do badania PT bez sprawdzenia gatunku.
Różnicę między MT i PT można podsumować w trzech punktach:
Do typowych spoin stalowych suwniceW przypadku suwnic bramowych i żurawi wysięgnikowych należy rozważyć najpierw metodę MT w przypadku stali węglowej i niskostopowej, a w przypadku konstrukcji ze stali nierdzewnej austenitycznej i aluminium zastosować metodę PT. Żadna z metod nie zastępuje metody UT ani RT w przypadku wad spoin wewnętrznych.
WeChat